Mnozil Brass
The Muppets
Pink
And then the guys who new how to do it and made the sound: Queen
De vraag is echt waarom ik dit nu doe…
Ik wens jullie allemaal een fijne dag en Petra jij weet nu wat ik bedoel…
Bohemian Rhapsody by…
Posted: 28th september 2011 by ™...yrreF in Dat wat video's van jouwbuis zijn...Reageren uitgeschakeld
Ik heb mijn foto’s weer eens geupdate…
Posted: 6th augustus 2011 by ™...yrreF in Laatste update van mijn fotogallerij...Reageren uitgeschakeld
Zie ook P I C A S A of de op dit M E B L O G aanwezige fotopagina…
Yeah, het is weer gelukt… Nieuwe foto’s…
Reageren uitgeschakeld
Laat niet mijn gezicht je misleiden
Want ik heb duizenden maskers
En geen van alle ben ik
Laat ze je niet misleiden
- in vredesnaam, laat je niet misleiden
Misschien geef ik de indruk, dat ik zelfverzekerd ben
En dat zelfvertrouwen mijn naam is
En ik niemand nodig heb
Maar geloof me niet
Want daarachter schuilt de ware ik
- verward, angstig, alleen
Daarom ook houd ik dat masker voor mijn gezicht
Om mezelf erachter te verbergen,
Mezelf te beschermen tegen de blikken die weten.
Maar juist zo’n blik is mijn bevrijding
Als hij goedkeuring draagt, liefde.
Alleen zo’n blik kan door muren breken
Die ik opgericht heb om me te omringen
Ik ben bang dat ik diep van binnen iets ben
- niet goed ben, niet aardig
En jij dat ziet en mij afwijst.
En dus begint de ‘parade van maskers’:
Ik praat heel gedreven met je
Vertel je alles – wat eigenlijk niets is
Niets van wat alles voor me betekent
- wat binnen in me schreeuwt
Ik vraag je-
Luister toch heel goed en probeer te horen
Wat ik niet zeg:
Ik zou oprecht en open willen zijn
En mezelf willen helpen
Maar je moet me helpen,
Je moet me je hand geven:
Want telkens als je zo aardig bent
En lief en bemoedigend
Telkens als je probeert me te begrijpen
Omdat je echt om me geeft
Krijgt mijn hart vleugels
Hele tere vleugels
Maar toch-steeds sterker
En durf ik te vliegen.Te vertrouwen.
Alleen jouw liefde en jouw begrip
Kunnen me bevrijden van mijn onzekerheid,
Mijn eenzame gevangenschap.
Het zal niet makkelijk voor je zijn
Want hoe dichter je bij me komt
Hoe wanhopiger ik van me af sla
Maar ik heb gehoord dat Liefde sterker is
Dan de sterkste muren
En daarop vestig ik mijn hoop
Mijn enige hoop.
Ik vraag je:
Probeer door deze muren heen te breken
Met sterke handen
Met tedere handen
Want het kind in mij is heel kwetsbaar
Je vraagt je af wie ik ben?
Je kent me wel-
Ik ben iedereen die je tegenkomt
Ik ben iedereen die jou tegenkomt
- en ik ben ook in jou.
Vertaling:Jean Starreveld
Even een testbericht dat een dagje of wat zal blijven staan…
Posted: 2nd juli 2011 by ™...yrreF in Dat wat ter info is...Ik heb nu een voorleesfunctie toegevoegd aan mijn weblog. En die heeft een probleem met het feit dat ik mijn zinnen eindig met drie punten, het leesteken. Er wordt dan gezegd A met dakje en onbekend teken. En dat zijn dan gewoon drie puntjes achter elkaar. Gewoon punt punt punt…
Bij foto’s die in de tekst staan gaat het ook lekker. Maar goed, het is gratis en om uit te proberen.
Bij deze het einde van het tekstbericht dat zal eindigen met A met een dakje en onbekend teken…
Ik lag net onder mijn scoot…
Posted: 3rd mei 2011 by ™...yrreF in Dat wat echt zonde van je tijd is..., Dat wat uit mijn leven gegrepen is...Reageren uitgeschakeld
Het is weer gebeurd… Ik wilde na het lopen en pijnlijk gekneed worden bij de fysio eigenlijk meteen naar huis… Toen ik in het zonnetje reed dacht ik bij mezelf: Ach, kan wel even langs de vijver om te kijken of ik wat leuks 
op de digitale plaat kan leggen…
Dus naar de vijver… Het beschermklepje van de camera af halen en dan om me heen kijken omdat ik raars hoorde… Natuurlijk zag ik niets… Even wat verder gereden, nog een paar foto’s…
Klepje op de camera doen, euh, klepje..? Klepje weg…
<KLONK> = (Het kwartje viel…)
Aha, dacht ik, wederom bij mezelf, dat rare geluid was het beschermklepje dat ik dus schijnbaar achteloos op de grond had gemikt… Even terug om het op te rapen… Even is het operatieve woord hier…
Want toen ik het klepje zag liggen en ik van de scoot afstapte om me te bukken om hem op te rapen… Lag ik voorover met mijn gezicht tegen het hek mijn rechterbeen dubbelgevouwen onder het achterwiel van de scoot en mijn linkerbeen op de voetenplank van de scoot…
Lang verhaal kort… Ik ben weer op de scoot terecht gekomen en behalve wat losliggend gras, krassen op mijn schoenen, een gekrenkt ego en pijn in mijn nek heb ik er niets aan overgehouden…
Alhoewel ik nu ook iets boven mijn wenkbrauw voel…