Ik lag net onder mijn scoot…

Het is weer gebeurd… Ik wilde na het lopen en pijnlijk gekneed worden bij de fysio eigenlijk meteen naar huis… Toen ik in het zonnetje reed dacht ik bij mezelf: Ach, kan wel even langs de vijver om te kijken of ik wat leuks 110426 FZ100 438-1op de digitale plaat kan leggen…

Dus naar de vijver… Het beschermklepje van de camera af halen en dan om me heen kijken omdat ik raars hoorde… Natuurlijk zag ik niets… Even wat verder gereden, nog een paar foto’s…
Klepje op de camera doen, euh, klepje..? Klepje weg…

<KLONK> = (Het kwartje viel…)

Aha, dacht ik, wederom bij mezelf, dat rare geluid was het beschermklepje dat ik dus schijnbaar achteloos op de grond had gemikt… Even terug om het op te rapen… Even is het operatieve woord hier…

Want toen ik het klepje zag liggen en ik van de scoot afstapte om me te bukken om hem op te rapen… Lag ik voorover met mijn gezicht tegen het hek mijn rechterbeen dubbelgevouwen onder het achterwiel van de scoot en mijn linkerbeen op de voetenplank van de scoot…

Lang verhaal kort… Ik ben weer op de scoot terecht gekomen en behalve wat losliggend gras, krassen op mijn schoenen, een gekrenkt ego en pijn in mijn nek heb ik er niets aan overgehouden…

Alhoewel ik nu ook iets boven mijn wenkbrauw voel…

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.